Bizleri kardeşler kılan Rabbimize hamd olsun. Salât ve selam ise Resulüne, ailesine, yakın arkadaşlarına ve ona ümmet olma dert ve sıkıntısını taşıyanlara olsun.

Hani bizler ruhlar âleminde kardeş olmuştuk, Allah Zülcelal’den başkasını Rab edinmeyeceğimize dair sözümüzle!

Ondan başka, onun sözünün dışında hiçbir makama boyun eğip kulluk yapmayacağımıza söz verip, beraberce kardeşliği ilan etmiştik hani!

Kul olmayı, köle olmaya tercih edip ‘’Bela’’ diye sözleşmeyi imzalamıştık hani!

Kulluğun izzetini, Ondan başkasının önünde eğilişin zilletini haykıracaktık yüreklerimizin taa derinliklerinden gelen bir seda ile avazımız çıktığınca bağıracaktık hani!

ALLAHU EKBER! ALLAHU EKBER! Diye haykıracaktık bu kutlu sesi!

Bu sese düşman olanlara dost olmayacaktık hani!

Yine beraber söz vermemiş miydik, sevinç de, üzüntü ve kederde bir olacağımıza!

Birimizin üzüntüsüne diğerimiz sevinmeyecekti hani!

Yine üzüntü ve sevinç de düşmanlarımızla aynı duyguları paylaşmayacağımıza,beraber söz vermemiş miydik

Biz kardeş dik değil mi?

Bir kez de sen hatırlatsan olmaz mı? Bir kez de sen düşünsen olmaz mı?

Bir birimizi düşmana teslim etmeyeceğimize, biri birimize sırt dönmeyeceğimize söz vermemiş miydik.

Biz Rabbimize, sırlarımızı düşmanla değil, beraber paylaşacağımıza, sadece müminleri sırdaş edineceğimize

söz vermemiş miydik

Mutlaka doğru konuşup, doğru olacağımıza, ahde vefa ve emanetlere mutlak riayet edeceğimize Rabbimize beraber söz vermemiş miydik.

Adamlığı hiçbir dünyalığa değişmeyecektik hani!

Bir birimize, elimizden ve dilimizden eman vereceğimize, haçlı sürülerine birbirlerimizi satmayacağımıza Mevla’ya söz vermemiş mi idik?

Birimiz açken tok yatmayacağımıza, kardeşlerimize tecavüz eden, onları öldüren resmi çetelerle işbirliği yapmayacağımıza söz vermemiş mi idik?

Hani kardeş idik(!)

Canımız ve makamlarımız pahasına da olsa, İslam sancağını yere düşürmeyecektik.  

 Hani ümmetin ve mazlumların menfaat ve maslahatlarını gözetmek bizim imanımız idi.

Sorulmaz mı sanırsın, bu ahitlerin hesabı.

Bizler kardeş idik! Bedir'de, Uhud’ta, Hendek’te, Mekke’nin fethinde, Malazgirt’te, Kosova’da, İstanbul’un fethinde, Çanakkale'de…!

Omuz omuza idik, kenetlenmiştik, bir vücut gibi idik, göğsümüzü gere gere, güle güle koşuyorduk ümmetin ve mazlumların maslahatları adına şahadete.

Çünkü karşında Allah Zülcelâl düşmanları vardı. Ucunda cennet vardı!

Şimdi yerin neresi, farkında mısın(!) düşman ittifaklarının en ön cephesinde kardeşlerim dediklerine karşı hücumdasın(!)

Yarın eyvah demeden bugün Allah Celle Celaluhu de

İslam saflarından düşman saflarına geçmenin akıbetini ve ahretini unutma sakın.

Hani müminler kardeş idi söz verirken Allah Zülcelâl’e